เซเลสไทน์
เซเลสไทน์เป็นแร่ซัลเฟตที่ประกอบด้วยสตรอนเชียมซัลเฟต มีสูตรเคมี SrSO4 แร่ชนิดนี้เกิดผลึกในระบบผลึกออร์โธโรมบิก และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มปริภูมิที่ 62 แร่เซเลสไทน์มีความแข็งตามมาฮอสอยู่ที่ 3.25 มีรอยขีดเป็นสีขาว และมักแสดงความแวววาวที่เป็นแก้วหรือเงาลื่น มักพบในสีฟ้า สีขาว หรือไม่มีสี เซเลสไทน์ถูกจัดอยู่ในกลุ่มแร่ซัลเฟตตามการจัดประเภทของ Strunz (7.AD.35) และการจัดประเภทของ Dana (28.3.1.2) แร่ชนิดนี้มีลักษณะผลึกที่ละเอียดอ่อน มักเป็นผลึกทรงแท่ง และเป็นแหล่งแร่หลักของธาตุสตรอนเชียม
องค์ประกอบ
- SrStrontium47.7%
- OOxygen34.8%
- SSulfur17.5%
ภาพรวม
เซเลสไทน์เป็นแร่ซัลเฟตที่ประกอบด้วยสตรอนเชียมซัลเฟต มีสูตรเคมี SrSO4 แร่ชนิดนี้เกิดผลึกในระบบผลึกออร์โธโรมบิก และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มปริภูมิที่ 62 แร่เซเลสไทน์มีความแข็งตามมาฮอสอยู่ที่ 3.25 มีรอยขีดเป็นสีขาว และมักแสดงความแวววาวที่เป็นแก้วหรือเงาลื่น มักพบในสีฟ้า สีขาว หรือไม่มีสี เซเลสไทน์ถูกจัดอยู่ในกลุ่มแร่ซัลเฟตตามการจัดประเภทของ Strunz (7.AD.35) และการจัดประเภทของ Dana (28.3.1.2) แร่ชนิดนี้มีลักษณะผลึกที่ละเอียดอ่อน มักเป็นผลึกทรงแท่ง และเป็นแหล่งแร่หลักของธาตุสตรอนเชียม
นิรุกติศาสตร์
ชื่อ 'เซเลสไทน์' มาจากคำว่า 'caelestis' ในภาษาละติน ซึ่งหมายถึง 'สวรรค์' หรือ 'ท้องฟ้า' โดยอ้างอิงถึงสีฟ้าที่สวยงามของมัน
กำเนิดทางธรณีวิทยา
เซเลสไทน์มักพบในสภาพแวดล้อมที่เป็นตะกอนและแร่เกลือแห้ง ซึ่งมักเกิดร่วมกับแร่ซัลเฟตอื่นๆ แร่ชนิดนี้ยังสามารถพบได้ในช่องรูพรุนที่เกิดจากน้ำร้อน และในเขตที่เกิดการเปลี่ยนแปลงของแร่ที่มีสตรอนเชียม