Sveinbergeit
Sveinbergeit to rzadki minerał o wzorze chemicznym Ca(Fe^2⁺6Fe^3⁺)Ti2(Si4O12)2O2(OH)5(H2O)4. Kristalizuje w układzie monoklinowym i należy do grupy przestrzennej monokliniczno-pedialnej. Zgodnie z klasyfikacją Strunza (9.DC.05) i Dana (69.1.1.6), jest nesosilikatem o złożonej strukturze zawierającej wapń, żelazo, tytan i krzem. Zwykle prezentuje matowy do szklany połysk i ogólnie ciemne zabarwienie. Właściwości fizyczne obejmują umiarkowaną twardość i zmienną gęstość, choć konkretne wartości nie są szeroko udokumentowane. Sveinbergeit wyróżnia się obecnością wodorotlenków oraz występowaniem zarówno żelaza dwuwartościowego, jak i trójwartościowego w jego strukturze.
Skład
- OOxygen53.6%
- SiSilicon21.5%
- FeIron10.7%
- TiTitanium9.2%
- CaCalcium3.8%
- HHydrogen1.3%
Przegląd
Sveinbergeit to rzadki minerał o wzorze chemicznym Ca(Fe^2⁺6Fe^3⁺)Ti2(Si4O12)2O2(OH)5(H2O)4. Kristalizuje w układzie monoklinowym i należy do grupy przestrzennej monokliniczno-pedialnej. Zgodnie z klasyfikacją Strunza (9.DC.05) i Dana (69.1.1.6), jest nesosilikatem o złożonej strukturze zawierającej wapń, żelazo, tytan i krzem. Zwykle prezentuje matowy do szklany połysk i ogólnie ciemne zabarwienie. Właściwości fizyczne obejmują umiarkowaną twardość i zmienną gęstość, choć konkretne wartości nie są szeroko udokumentowane. Sveinbergeit wyróżnia się obecnością wodorotlenków oraz występowaniem zarówno żelaza dwuwartościowego, jak i trójwartościowego w jego strukturze.
Etymologia
Sveinbergeit został nazwany na cześć Sveina A. Bergego, ku uznaniu jego wkładu w mineralogię. Minerał został zaakceptowany przez Międzynarodową Asociację Mineralogiczną (IMA), choć dokładny rok jego odkrycia lub akceptacji nie jest podany w faktach.